“JUST LET ME BE” นิทรรศการศิลปะที่จะทำให้คุณอบอุ่นหัวใจ เป็นครั้งแรกของประเทศไทยที่รวบรวมผลงานศิลปะของศิลปินผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรมจํานวน 50 ชีวิต ถ่ายทอดผ่านหัวใจอันบริสุทธิ์ มุมมอง ความรู้สึก และตัวตน แต่ละชิ้นผลงานเปรียบเสมือนบทสนทนาภายในใจเป็นภาพสะท้อนตัวตนที่ไม่ต้องการคําตีความ แค่ขอให้คุณ “เปิดใจ” และปล่อยให้ศิลปะได้พูดแทนทุกสิ่ง

นี่ไม่ใช่เพียงนิทรรศการ แต่เป็นความรู้สึกจากหัวใจของ 50 ศิลปินผู้มีภาวะดาวน์ซินโดรม ที่ได้มีช่วงเวลาร่วมกันที่ 21/3 Art Studio ก่อนจะนำผลงานมาจัดแสดงในนิทรรศการ “JUST LET ME BE “

Full details & guidelines are in the link 
 No submission fee
Open Call Guidelines

การจัดแสดงผลงาน “Iconostasis Wall” จะรวบรวมผลงานของศิลปินระดับแนวหน้า และต่างประเทศจำนวน 8 ชิ้น (เช่น Mu Pan, Alessandro Sicioldr, Stéphane Blanquet และ ผดุงศักดิ์ เขียวผ่อง) พร้อมด้วยผลงานของนักศึกษาไทยที่ได้รับคัดเลือกจำนวน 56 ชิ้น รวมทั้งสิ้น 64 ชิ้น

ส่งไฟล์ภาพผลงานพร้อมรายละเอียดได้ที่
submission.iconostasis@gmail.com
ตั้งแต่บัดนี้จนถึงวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2569

คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในการพิจารณาผลงานประกอบด้วยคุณ Wayn Traub
คุณคิด-คณชัย เบญจรงคกุล (ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัย) / คุณอุเทน พัฒนานิผล

ประกาศรายชื่อ 56 ผลงานที่ผ่านเข้ารอบ วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่:
info.iconostasis@gmail.com

เมื่อเราเติบโตเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ช่วงเวลาแห่งความสุขและความสนุกในวัยเยาว์ก็มักจะเลือนหายไปตามกาลเวลา นิทรรศการศิลปะ “The Moments of Joy” จึงเกิดขึ้นเพื่อชวนทุกคนย้อนกลับไปสัมผัสกับความทรงจำอันเปี่ยมสุขเหล่านั้นอีกครั้ง ผ่านงานศิลปะที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา

นิทรรศการกลุ่มนี้เป็นเสมือนการทดลองทางศิลปะที่จุดประกายความสุขในใจของผู้ใหญ่ พร้อมตั้งคำถามอันน่าสนใจว่า: เราจะสามารถเชื่อมโยงกับความสุขอันบริสุทธิ์และไม่ผ่านการกรองแบบในวัยเด็กได้อีกครั้งหรือไม่? ศิลปินแต่ละคนได้ถ่ายทอดช่วงเวลาและเรื่องราวแห่งความปีติที่เป็นแรงบันดาลใจของตนเอง ผ่านรูปแบบและสื่อที่แตกต่างกัน เพื่อให้ผู้ชมได้ร่วมสัมผัสและซึมซับช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นไปด้วยกัน

ผู้ชมจะได้พบกับผลงานหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่จิตรกรรมในเทคนิคต่าง ๆ ที่ถ่ายทอดอารมณ์แห่งความเบิกบาน ประติมากรรมที่เปิดมิติใหม่ของความสนุกสนาน ไปจนถึงศิลปะจัดวางที่เชื้อเชิญให้ผู้ชมมีส่วนร่วม และดื่มด่ำไปกับประสบการณ์ตรง

“The Moments of Joy” มุ่งหวังที่จะเป็นพื้นที่แห่งการค้นพบ และการกลับไปสำรวจช่วงเวลาอันมีค่าจากอดีตอีกครั้ง ผ่านมุมมองและการตีความของศิลปินรุ่นใหม่ที่เต็มไปด้วยพลังสร้างสรรค์และแนวคิดสดใหม่

MRKREME (วรกันต์ จงธนพิพัฒน์) ศิลปินลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2536 ผสมผสานพื้นฐานด้านการออกแบบอุตสาหกรรมเข้ากับมุมมองทางศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ เส้นทางศิลปะของเขาเริ่มต้นจากการสร้างอาร์ตทอย ก่อนจะขยายไปสู่งานจิตรกรรม เพื่อเปิดพื้นที่ให้ความคิดสร้างสรรค์ที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น ตัวละครหลักในผลงานของเขาคือ “Mushkin” สัตว์ประหลาดขนฟูที่เกิดจากความผิดเพี้ยนในกระบวนการผลิตเชิงอุตสาหกรรม ซึ่งความผิดพลาดที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ว่าจะมาจากมนุษย์ การออกแบบ หรือข้อจำกัดของวัสดุ ล้วนทำให้เกิดความไม่สมบูรณ์ที่ไม่คาดคิด ความผิดเพี้ยนเหล่านี้กลายเป็นหัวใจสำคัญของนิทรรศการ THE BOOTLEG SHOW และเป็นจุดเริ่มต้นให้ MRKREME ตีความ Mushkin และสัตว์ประหลาดของเขาในรูปแบบใหม่ ๆ พร้อมตั้งคำถามว่า อะไรคือ “ต้นฉบับ” ที่แท้จริง และผู้ชมจะตีความความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อย่างไร

ในผลงานชุด “Bootleg official version” MRKREME ท้าทายแนวคิดดั้งเดิมเรื่องความเป็นต้นฉบับ เขาเชิญผู้อื่นมาร่วมออกแบบ Mushkin จากความทรงจำของตนเอง ซึ่งนำไปสู่การตีความและรูปแบบที่แตกต่างอย่างคาดไม่ถึง ศิลปินได้นำแนวคิดเหล่านั้นมาสร้างให้มีชีวิตขึ้นมาอีกครั้งด้วย ดินน้ำมัน เป็นวัสดุหลัก ซึ่งมีคุณสมบัติโดดเด่นทั้งในด้านสีสันที่สดใสและความสามารถในการปั้นแต่งได้อย่างอิสระ ดินน้ำมันจึงกลายเป็นสื่อแห่งความเป็นไปได้ที่ไร้ขอบเขต

ขณะเดียวกัน ดินน้ำมันยังสื่อถึง ความไม่คงทนถาวร ด้วยลักษณะที่อ่อนนุ่มและเปลี่ยนรูปได้ง่ายแม้เพียงสัมผัสเบา ๆ ดินน้ำมันจึงสะท้อนถึงธรรมชาติของความคิดสร้างสรรค์ที่ไม่หยุดนิ่ง สิ่งที่ปั้นไว้ในตอนนี้อาจแปรเปลี่ยนเป็นอีกรูปแบบหนึ่งในช่วงเวลาต่อมา จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการสำรวจศิลปะในฐานะสิ่งที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

MRKREME เคยใช้ดินน้ำมันสร้างต้นแบบอาร์ตทอยชิ้นแรกของเขา และในครั้งนี้เขาหันกลับมาใช้วัสดุชนิดเดิมเพื่อสร้างความผิดเพี้ยนโดยเจตนา การเปลี่ยนแปลงรูปทรงที่เกิดขึ้นจากคุณสมบัติของดินน้ำมันปรากฏอยู่ในงานของเขาในหลากหลายรูปแบบ ทั้งจิตรกรรม ประติมากรรม และวิดีโออินสตอลเลชัน ซึ่งล้วนแฝงแนวคิดการล้อเลียน (parody) และการนำผลงานมาปรับใช้ใหม่ (appropriation) จนเส้นแบ่งระหว่างต้นฉบับกับผลงานดัดแปลงแทบไม่เหลืออยู่

นิทรรศการ THE BOOTLEG SHOW นำเสนอ “โรงงาน” ไม่เพียงในฐานะกระบวนการผลิตเชิงอุตสาหกรรม แต่ในฐานะพื้นที่ของการแปรเปลี่ยนเชิงสร้างสรรค์ การผลิต Mushkin ขึ้นใหม่ในหลากหลายรูปแบบ สื่อ และขนาด แสดงให้เห็นว่าข้อจำกัดของโรงงานสามารถนำไปสู่ความเป็นไปได้ทางศิลปะที่ไม่เคยคาดคิด ความไม่สมบูรณ์แบบจากการผลิตจำนวนมากไม่ใช่ข้อบกพร่อง แต่คือโอกาสในการสร้างสรรค์และตีความใหม่

นิทรรศการนี้เฉลิมฉลอง “การลอกเลียน” (bootlegging) ในฐานะพลังสร้างสรรค์ที่เคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา โดยเปลี่ยนความผิดเพี้ยนและการตีความใหม่ให้กลายเป็นเครื่องมือของการเติบโตทางศิลปะ MRKREME โอบรับทั้งความผิดเพี้ยนโดยบังเอิญและการเลียนแบบโดยเจตนา ทำให้เส้นแบ่งระหว่างความเป็นต้นฉบับกับการแปรรูปใหม่ค่อย ๆ เลือนหาย ผู้ชมถูกเชิญชวนให้ตั้งคำถามต่อความหมายของ “ต้นฉบับ” และ “ความไม่สมบูรณ์แบบ” พร้อมเปิดพื้นที่ให้แต่ละคนมีส่วนร่วมกับจินตนาการของตนเองใน THE BOOTLEG SHOW

วิษณุพงษ์ หนูนันท์ หยิบ “หัวใจ” มาใช้เป็นสัญลักษณ์หลักในการพูดถึงวิวัฒนาการ เพื่อสื่อถึงการพัฒนา การปรับตัว และกระบวนการทางชีววิทยา ผลงานของเขาสะท้อนความสัมพันธ์ระหว่างชีวิต การเสียสละ และการเปลี่ยนผ่าน โดยเน้นให้เห็นถึงความสำคัญของการเรียนรู้และการปรับตัว มากกว่าการเอาชนะด้วยพลังอำนาจ การเลือกใช้ขนาด 1:4 ช่วยเปิดมุมมองใหม่ต่อความสัมพันธ์ของชีวิต สะท้อนให้เห็นถึงความเปราะบางและการพึ่งพาซึ่งกันและกันของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง โดยไม่มีมนุษย์เป็นศูนย์กลาง สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต่างมีรูปแบบการปรับตัวและความสำเร็จในแบบของตน ผลงานแต่ละชิ้นจึงเชื่อมโยงความเข้าใจทั้งในเชิงวัฒนธรรมและชีววิทยาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ผ่านศิลปะ วิษณุพงษ์สามารถเปิดเผยความเชื่อมโยงที่มองไม่เห็น และสร้างช่วงเวลาที่ต้องการการทำความเข้าใจในแบบสหศาสตร์

แนวคิด “เลียนแบบธรรมชาติ” และ “เรียนรู้ผ่านคำถาม” คือแก่นสำคัญของนิทรรศการนี้ ธรรมชาติใช้เวลาหลายพันล้านปีในการทดลองและปรับเปลี่ยนเพื่อพัฒนาระบบที่ซับซ้อน นิทรรศการจึงเชื้อเชิญผู้ชมให้กลับมาตั้งคำถามถึงความสัมพันธ์ของมนุษย์กับธรรมชาติอีกครั้ง ในยุคที่หาคำตอบได้ง่ายดาย แต่คำถามที่แท้จริงกลับกลายเป็นของหายาก เพราะทุกนวัตกรรมที่แท้จริง ล้วนเริ่มต้นจากคำถามข้อแรก เช่นเดียวกับต้นกำเนิดของ “ชีวิต” ที่นำไปสู่การวิวัฒน์ของ “สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม” ในท้ายที่สุด

สุภาษิตไทย “ร้อยพ่อ พันแม่” สื่อถึงการรวมตัวกันของผู้คนจากหลากหลายที่มา ซึ่งล้วนมีภูมิหลัง ความคิด และวิถีชีวิตแตกต่างกันไป ไทวิจิตนำวลีนี้มาใช้เป็นจุดตั้งต้นของชุดภาพพอร์ตเทรตอันเปี่ยมจินตนาการ ถ่ายทอดบุคคลซึ่งล้วนมีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางของโลก ภาพเหล่านี้สะท้อนพลังอันยิ่งใหญ่ของจิตใจมนุษย์ ที่สามารถทั้งสร้างสรรค์และทำลายสิ่งแวดล้อมได้ในเวลาเดียวกัน

เมื่อมนุษย์พัฒนาเกินความต้องการพื้นฐาน ชีวิตก็ก้าวเข้าสู่ความซับซ้อนใหม่ แต่เมื่อความโลภไร้การควบคุม ผลลัพธ์ที่ตามมาคือการทำลายตนเองและโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผลงานของไทวิจิตจึงบันทึกแรงตึงระหว่างการสร้างและการทำลาย เตือนให้เราตระหนักถึงสมดุลที่เปราะบาง และชวนตั้งคำถามต่อผลกระทบที่เราได้ทิ้งไว้กับโลกใบนี้

I have come to realize that imagination matters more than just thinking things through because creativity always comes first. And when it comes to creating art, I care more about the emotions, the beauty, and the honesty behind the work than about any particular concept. Deep down, I believe that what truly lasts in art—the part that speaks to people—is the emotion and feeling, not the ideas. The form of the artwork is just a way to convey this imagined image, which exists beyond time, language, and rules.

I think this is what I have been searching for in art all along. It is like how I felt when I first fell in love with art over 40 years ago, and that feeling has stuck with me ever since. No matter how my work changes, those feelings will remain sincere.

นิทรรศการนี้คือการสะท้อนถึงความสัมพันธ์อันละเอียดอ่อนระหว่างมนุษย์กับสิ่งแวดล้อม โดยมีจุดเริ่มต้นจากความสนใจของศิลปินต่อความซับซ้อนในพฤติกรรมของมนุษย์ ไทวิจิต พึ่งเกษมสมบูรณ์ ใช้ผลงานชุดนี้เป็นพื้นที่ในการสำรวจว่า การกระทำของมนุษย์ ไม่ว่าจะเกิดจากพลังแห่งการสร้างสรรค์ หรือแรงผลักจากการบริโภค ส่งผลกระทบต่อโลกที่เราอาศัยอยู่เช่นไร

ผ่านภาพเหมือนและผลงานแนวความคิด ศิลปินได้สำรวจผลลัพธ์ของความปรารถนาอันไร้ขอบเขต และตั้งคำถามถึงบทบาทของมนุษย์ต่อปัญหาเชิงระบบที่โลกกำลังเผชิญอยู่ในปัจจุบัน

สุภาษิตไทยที่ว่า “ร้อยพ่อ พันแม่” สะท้อนถึงการรวมตัวของผู้คนจากหลากหลายภูมิหลัง ความคิด และรูปแบบการใช้ชีวิต ผลงานภาพเหมือนของไทวิจิต คือการรังสรรค์บุคคลในจินตนาการ ผู้มีบทบาทในการกำหนดและเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ โดยสื่อถึงศักยภาพอันมหาศาลของจิตมนุษย์  ที่สามารถก่อกำเนิดทั้งการสร้างสรรค์ และการทำลายล้าง

ในขณะที่มนุษย์ได้พัฒนาไปไกลเกินความต้องการพื้นฐาน ความเจริญกลับมาพร้อมกับความเปราะบาง เมื่อความโลภไม่ถูกควบคุม ผลลัพธ์ย่อมหนีไม่พ้นการทำลายตนเองและสิ่งแวดล้อมโดยรอบ ผลงานในนิทรรศการนี้สะท้อนถึงความตึงเครียดระหว่างการสร้างและการทำลาย ชวนให้ผู้ชมตั้งคำถามถึงผลกระทบที่เราทุกคนมีต่อโลก และความรับผิดชอบที่มาพร้อมกับศักยภาพของเราเอง

นิทรรศการนี้เชิญชวนผู้ชมเข้าสู่โลกแห่งความฝันของก้องกาน ซึ่งภาพที่คุ้นเคยอย่างทุ่งหญ้า ท้องฟ้าดาวเต็มฟ้า และสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลง กลายเป็นสัญลักษณ์แทนการสำรวจจิตใจและอารมณ์ที่ลึกซึ้ง นิทรรศการพาเราลงลึกถึงความซับซ้อนของชีวิตในยุคสมัยใหม่ โดยแสดงให้เห็นถึงความแยกจากกันระหว่างร่างกายและจิตใจ รวมถึงบทสนทนาในใจที่มักไม่ถูกเปิดเผย

ด้วยภาพที่โดดเด่นและมีเนื้อหาที่กระตุ้นความคิด ศิลปะของก้องกานโดดเด่นด้วยเทคนิค “teleport art” ที่ผสมผสานผืนผ้าใบซ้อนกัน ภาพเหล่านี้เผยให้เห็นฉากที่น่าหลงใหลและเหนือจริง องค์ประกอบเหล่านี้ชวนให้ผู้ชมตั้งคำถามถึงธรรมชาติของความจริงและจินตนาการ ด้วยการผสานวัฒนธรรมป็อปเข้ากับแนวคิดศิลปะลึกซึ้ง ก้องกานสร้างสรรค์ผลงานที่ทั้งเข้าถึงง่ายและมีความหมายลึกซึ้ง นิทรรศการนี้ยังนับเป็นนิทรรศการเดี่ยวเต็มรูปแบบครั้งแรกในรอบสามปีของเขาในประเทศไทยด้วย

ตั้งแต่โรงเรียนประถม โรงเรียนประจำในอังกฤษ มหาวิทยาลัย Central Saint Martins ช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตร่วมกับชาวเขาในภาคเหนือของไทย จนถึงการเข้าสู่วงการศิลปะร่วมสมัย เส้นทางของเธอคือการค้นหาตัวตนอย่างต่อเนื่อง และบางครั้งก็ต้องเผชิญกับการถูกกันออกจากพื้นที่หลัก

ผลงานใน Misfit จึงไม่ใช่เพียงวัตถุทางศิลปะ แต่เป็นเส้นด้ายแห่งเรื่องราวที่ถักทอจากชีวิตและพัฒนาการทางความคิดของมุกในฐานะศิลปิน การใช้วัสดุรีไซเคิล ลวดลายที่ซับซ้อน และเทคนิคทดลอง ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเธอ สะท้อนถึงการตั้งคำถามกับมาตรฐานความงาม และการไม่ยอมจำนนต่อกรอบความคิดที่มีอยู่