ผู้ช่วยศาสตราจารย์อัมรินทร์ บุพศิริ
เกิด พ.ศ. 2528 ปัจจุบันอาศัยและทำงานที่จังหวัดอุดรธานี

ผู้ช่วยศาสตราจารย์อัมรินทร์ บุพศิริ สำเร็จการศึกษาระดับศิลปบัณฑิต สาขาวิชาจิตรกรรม และศิลปมหาบัณฑิต สาขาวิชาทัศนศิลป์ จากคณะจิตรกรรม ประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เขาเป็นศิลปินที่สร้างผลงานจิตรกรรมอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งได้รับการยอมรับจากแวดวงศิลปะไทยมาตั้งแต่ช่วงต้นของการทำงานสร้างสรรค์ จากความสามารถอันโดดเด่นในการใช้ทักษะทางจิตรกรรมเพื่อถ่ายทอดประเด็นร่วมสมัยผ่านภาษาภาพที่มีเอกลักษณ์ชัดเจน

ตลอดเส้นทางการทำงาน อัมรินทร์ได้รับรางวัลและทุนสร้างสรรค์ศิลปะจากเวทีสำคัญหลายแห่งอย่างต่อเนื่อง ได้แก่ รางวัลยอดเยี่ยมอันดับ 2 จากการประกวดจิตรกรรมร่วมสมัยพานาโซนิค ครั้งที่ 11 รางวัลเกียรตินิยมเหรียญเงิน รางวัลศิลป์ พีระศรี จากการแสดงศิลปกรรมร่วมสมัยของศิลปินรุ่นเยาว์ ครั้งที่ 26 และรางวัลสนับสนุนโดยธนาคารกรุงไทย จากการแสดงศิลปกรรมแห่งชาติ ครั้งที่ 55 ซึ่งทั้งหมดได้รับในปี พ.ศ. 2552 ก่อนหน้านั้น เขาได้รับทุนสร้างสรรค์ศิลปะจากมูลนิธิรัฐบุรุษ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ ในปี พ.ศ. 2551 รางวัลดีเด่นจากการประกวดศิลปกรรมโตชิบา “นำสิ่งที่ดีสู่ชีวิต” ครั้งที่ 20 ในปีเดียวกัน รางวัลชมเชยจากการประกวดภาพ “เฉลิมฉลอง 100 ปี พระราชวังสนามจันทร์” ในปี พ.ศ. 2550 รางวัลดีเด่นจากการประกวดศิลปกรรมสีศิลปากรประดิษฐ์ ครั้งที่ 1 ในปี พ.ศ. 2549 รางวัลที่ 3 จากการประกวด HHK Painting Contest ครั้งที่ 13 ในปี พ.ศ. 2548 และรางวัลที่ 1 จากการประกวดภาพโปสเตอร์เด็กและเยาวชนนานาชาติของกองทุนประชากรแห่งสหประชาชาติ ครั้งที่ 3 ในปี พ.ศ. 2547

ในด้านการจัดแสดง อัมรินทร์มีประสบการณ์ทั้งนิทรรศการเดี่ยวและนิทรรศการกลุ่มอย่างต่อเนื่อง โดยนิทรรศการเดี่ยวที่สำคัญ ได้แก่ “NONSENSE” ณ อาร์เดล แกลเลอรี่ ในปี พ.ศ. 2560 “Alone” ณ อาร์เดล แกลเลอรี่ ในปี พ.ศ. 2555 และนิทรรศการเดี่ยวครั้งแรก “นักเรียน” ณ ดีโอบี หัวลำโพง แกลเลอรี่ ในปี พ.ศ. 2552 ขณะเดียวกัน เขายังเข้าร่วมแสดงในนิทรรศการกลุ่มสำคัญหลายรายการ เช่น การแสดงศิลปกรรมร่วมสมัยพานาโซนิค ครั้งที่ 10 และการแสดงศิลปกรรมอมตะอาร์ตวอร์ด ครั้งที่ 4 ในปี พ.ศ. 2551 นิทรรศการศิลปกรรมร่วมสมัยของศิลปินรุ่นเยาว์ ครั้งที่ 24 ในปี พ.ศ. 2550 ครั้งที่ 23 ในปี พ.ศ. 2549 และการแสดงศิลปกรรมร่วมสมัยพานาโซนิค ครั้งที่ 7 ในปี พ.ศ. 2547

ผลงานของอัมรินทร์โดดเด่นในเทคนิคสีน้ำมันบนผ้าใบแนวสัจนิยมระดับสูง โดยใช้ความแม่นยำทางรูปทรงและรายละเอียดในการสร้างภาพที่ทั้งดึงดูดสายตาและชวนตั้งคำถามต่อสังคมร่วมสมัย เนื้อหาของเขามักสะท้อนภาวะโดดเดี่ยวของคนรุ่นใหม่ พฤติกรรมการเลียนแบบ และค่านิยมที่ว่างเปล่าในยุคสื่อสังคมออนไลน์ ผ่านภาพบุคคลและสัญลักษณ์ที่ถูกขยายจนเกินจริง เช่น เด็กหญิงในชุดนักเรียนที่มีสัดส่วนใบหน้าและดวงตาผิดธรรมชาติ หรือรูปทรงกล่องที่ครอบศีรษะ อันสื่อถึงการปิดกั้นตนเองและการตัดขาดจากโลกความเป็นจริง ผลงานของเขาได้รับการสะสมในคอลเลกชันของสถาบันศิลปะสำคัญ เช่น ผลงาน กระจกเงา หมายเลข 5 ซึ่งจัดแสดงอยู่ในคอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์ศิลปะไทยร่วมสมัย (MOCA BANGKOK) และผลงาน กระจกเงา หมายเลข 6 ซึ่งอยู่ในความดูแลของมหาวิทยาลัยศิลปากร นอกเหนือจากการทำงานสร้างสรรค์ในฐานะศิลปิน เขายังดำรงตำแหน่งผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจำคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี