Suvarnabhumi

หน้ากากแห่งศรัทธา มรดกทางวัฒนธรรมที่ยังคงสืบทอดในเอเชีย

Ramayana Masks: The Shared Epic of Asia
หน้ากากรามายณะ: มหากาพย์ร่วมแห่งเอเชีย

อินเดีย / ศรีลังกา และหิมาลายา

อารยธรรมหลักของโลกเกิดขึ้นในลุ่มน้ำสำคัญ 4 สาย ได้แก่ ลุ่มน้ำไทกริส–ยูเฟรติส (เมโสโปเตเมีย) ลุ่มน้ำไนล์ (อียิปต์) ลุ่มน้ำฮวงโห (จีน) และลุ่มน้ำสินธุ (อินเดีย) ซึ่งจะขอกล่าวถึงอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุในอนุทวีป หรือดินแดนภารตะ ที่ชาวโลกเรียกขานกันว่า “อินเดีย” อันมีต้นกำเนิดของชื่อประเทศมาจากชื่อของแม่น้ำ

เมื่อเปอร์เซียและกรีกเข้ารุกรานดินแดนแห่งนี้ จึงเรียกชนในแถบนี้ว่าชาว Sindhu หรือชาว Hindu และในสมัยพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งกรีก ได้ยกกองทัพมารุกรานอินเดียจนถึงลุ่มแม่น้ำสินธุ ทำให้ชนชาติกรีกได้มาตั้งถิ่นฐานอยู่ในแถบนั้น กรีกเรียกแม่น้ำนี้ว่า Indos ชาวพื้นเมืองและชนชาติอื่นเรียกเพี้ยนไปเป็น Indus และได้กลายเป็น India

แต่คนอินเดียเองเรียกแผ่นดินของตนว่า “ภารตวรรษะ” ด้วยความเชื่อที่สืบทอดกันว่า ตนสืบเชื้อสายมาจากท้าวภรต กษัตริย์องค์แรกในมหากาพย์มหาภารตะ ซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์พระเวท

คนในดินแดนภารตะส่วนใหญ่นับถือศาสนาพราหมณ์–ฮินดู ซึ่งเชื่อว่าถือกำเนิดมานานกว่า 5,000 ปี ศาสนิกชนเชื่อว่าศาสนาของตนไม่มีจุดกำเนิดและไม่มีจุดสิ้นสุด จะคงอยู่คู่โลกนิรันดร์

เมื่อชาวอารยันอพยพมาครอบครองดินแดนลุ่มแม่น้ำสินธุและขับไล่ชนพื้นเมืองเดิมที่เป็นชาวดราวิเดียนออกไป ได้มีการพัฒนาศาสนาพราหมณ์ขึ้นใหม่ โดยใช้ชื่อเรียกศาสนาของตนว่า “สนาตนะธรรม” (Sanātana Dharma) อันหมายถึงกฎธรรมชาติที่มีอยู่นิรันดร์ แต่คนทั่วไปเรียกศาสนาของกลุ่มชนเหล่านี้ว่า “ศาสนาฮินดู” ซึ่งมาจากชื่อของลุ่มแม่น้ำสินธุนั่นเอง

ชาวฮินดูเชื่อว่ามีเทพสำคัญที่รวมเรียกกันเป็นหนึ่งเดียวว่า “ตรีมูรติ” (Trimurti) อันประกอบด้วยพระพรหม (ผู้สร้าง), พระอิศวรหรือพระศิวะ (ผู้ทำลาย), และพระวิษณุหรือพระนารายณ์ (ผู้ปกป้องและรักษาโลก) โดยศาสนิกชนในศาสนานี้มีคัมภีร์พระเวทเป็นแนวชี้นำการดำเนินชีวิต